Hakkımda

Ulaşabileceğiniz adresler:

 

E-posta: eafsin@hotmail.com

 

1984 yılında Malatya’da, dünyaya “Merhaba!” dedim… İlköğrenimimi Malatya’nın okullarında yaptım. Daha sonra Endüstri Meslek Lisesi “Bilgisayar Bölümü”nde okuyarak buradan mezun oldum. Meslek Yüksekokulu “Bilgisayar Teknolojisi ve Programlama” bölümünden 2005 yılında mezun oldum.

Bir kurs merkezinde bilgisayar dersleri verdim, şu anda bir hastanenin bilgi işleminde çalışmaktayım.

Kitap okumayı, yazı yazmayı ve tabii ki bilgisayar çalışmayı seviyorum. Özgeçmiş olarak çok fazla söyleyeceğim bir şey yok. Güzel bir hatıramı yazmak istiyorum:

“İlkokul birinci sınıftaydım, çok iyi bir öğretmenim vardı; adı Mehmet TEKİN idi… Bir gün öğretmenler odasına kendisine bir şey sormak üzere gitmiştim, çok sinirliydi… Bana çık dışarı diye bağırmıştı… Ben de tabii daha küçüktüm, üzülmüştüm ve bahçeye çıkmıştım… Daha sonra Mehmet öğretmenim, elinde bir simitle gelerek, “Çok sinirliydim, özür dilerim” dedi… İşte o an benim küçük gönlümün sevgisi kazanan ilk ve son öğretmenim oldu… Ellerinden öperim öğretmenim… Adam gibi adam, öğretmen gibi öğretmen diyebileceğim tek öğretmendir O…

Mehmet öğretmenim, sadece birinci sınıfta dersimize girmişti, daha sonra tayini İstanbul’a çıkmıştı… Daha önceleri Mehmet hocamı nasıl bulabilirim sevdası başlamıştı bende… Milli Eğitim Müdürlüğünde bir tanıdığıma, öğretmenimin adını verdim ve en son İstanbul’a tayin olduğunu söyledim. Kendisi de bana İstanbul’da olan tüm Mehmet Tekin’lerin listesini verdi… Ben bir okulda kendi izini buldum, ancak hafta sonu olması sebebiyle okulda kendisine ulaşamadım. O semtte olan kişilerden öğretmenimin numarasını internette bulmaya çalıştım, bulduğum numara bir başkasına aitti… Derken hafta başı oldu ve öğretmenimi aradım… Sesi bile değişmemişti… Müdür yardımcısı olmuştu, öğretmenim… O her şeye layık aslında… Kendisine 24 Kasım 2006 günü kavuştum. Allah tekrar uzun ayrılık göstermesin. Tabii aradan 15 yıl geçmiş, öğretmenim beni tanımadı, kendisine anıları anlatan bir mektup yazıp gönderdim. Okuduktan sonra beni cep telefonumdan arayarak çok sevindiğini ve beni tanıdığını söyledi…

Öğretmenim, her şeyi insanların insan olduklarının idrakine varabilmesi için yapıyoruz… Bunun için elimizden gelen her şeyi de yapmaya hazırız. Gelecek neslin daha iyi bir geleceğe kavuşması için birlik ve beraberliğin şart olduğu şu günlerde, bütün öğretmenlerin bu konuya dikkat etmeleri gerekmektedir. Biliyorum ki, bu konuda siz çaba üstü bir çaba gösteriyorsunuz. Teşekkür ediyorum size… Ellerinizden öperim. Öğrenciniz Erol AFŞİN.”

Bizimle bağlantı kurmak için:

2008

İnsanlara değer verenlerin buluştuğu adres...

HOŞGELDİNİZ